Σαν σήμερα, η μνήμη στρέφεται σιωπηλά αλλά επίμονα σε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλώς παρών στην εποχή του, αλλά την ανέγνωσε, την προειδοποίησε και, σε μεγάλο βαθμό, την προανήγγειλε. Η κοίμηση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη δεν αποτελεί απλώς μια ημερολογιακή υπενθύμιση απουσίας· αποτελεί αφορμή εγρήγορσης, επιστροφής σε έναν λόγο που δεν εξαντλήθηκε, αλλά παραμένει ενεργός, σχεδόν απαιτητικός.