Μια μέρα το ΑΕΠ αποφάσισε να μιλήσει.

«Ακούω συχνά να λένε πως είμαι ο δείκτης της προόδου. Η αλήθεια είναι πιο απλή: είμαι ο δείκτης της οικονομικής δραστηριότητας. Τίποτε περισσότερο.

Δεν ξέρω αν είστε ευτυχισμένοι.
Δεν ξέρω αν αναπνέετε καθαρό αέρα.
Δεν ξέρω αν έχετε χρόνο για τα παιδιά σας, για τους φίλους σας ή για μια βόλτα χωρίς προορισμό.

Ξέρω μόνο να μετρώ συναλλαγές.

Όταν αγοράζετε ένα καινούργιο αυτοκίνητο, μεγαλώνω.
Όταν αγοράζετε ένα ποδήλατο, μεγαλώνω κι εγώ — αλλά συνήθως λιγότερο.
Όταν χαλάει το αυτοκίνητό σας και πληρώνετε για την επισκευή του, μεγαλώνω ξανά.
Αν ένα ατύχημα γεμίσει νοσοκομεία, συνεργεία και ασφαλιστικές εταιρείες με δουλειά, θα μεγαλώσω ακόμη περισσότερο.

Μη με παρεξηγήσετε. Δεν χαίρομαι με τις συμφορές σας. Απλώς δεν μπορώ να ξεχωρίσω τη θεραπεία από την αρρώστια, ούτε την αποκατάσταση από την καταστροφή. Για μένα, και οι δύο είναι οικονομική δραστηριότητα.

Όταν καλλιεργείτε τον κήπο σας, όταν επισκευάζετε κάτι αντί να το πετάξετε, όταν περπατάτε μέχρι το κοντινό μαγαζί, όταν κάνετε ποδήλατο για να απολαύσετε τη διαδρομή, πολλές φορές δεν έχω σχεδόν τίποτα να καταγράψω.

Εσείς όμως έχετε κάτι άλλο να καταγράψετε: λιγότερο θόρυβο, καλύτερη υγεία, καθαρότερο αέρα, περισσότερο χρόνο, περισσότερη ζωή.

Μην περιμένετε από μένα να τα μετρήσω. Δεν είναι αυτή η δουλειά μου.

Η δική μου δουλειά είναι να μετρώ χρήματα.

Η δική σας είναι να μη με μπερδέψετε ποτέ με την ευημερία.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που έχουν μεγάλη αξία χωρίς να έχουν μεγάλη τιμή. Και υπάρχουν πράγματα που κοστίζουν πολύ, επειδή πρώτα χάσαμε κάτι πολύ πιο πολύτιμο.

Αν θέλετε να με χρησιμοποιείτε, χρησιμοποιήστε με.

Αν όμως θέλετε να ζήσετε καλά, θυμηθείτε ότι η καλύτερη μέρα της ζωής σας μπορεί να είναι εκείνη που άφησε το μικρότερο αποτύπωμα πάνω μου.