Οι «μικροί αντίχριστοι» δεν εμφανίζονται πάντα με θόρυβο ή συγκρουσιακό μέτωπο. Δεν υψώνουν λάβαρα ούτε μισούν φανερά το Άγιο. Έρχονται «εν τω ονόματι τω ιδίω» — μιλούν δηλαδή όχι στο όνομα του Θεού, αλλά στο όνομα του ανθρώπου, του ψυχολογικού ανθρώπου, του αυτονομημένου ανθρώπου, που συχνά πείθει τον εαυτό του ότι το κέντρο της ύπαρξης βρίσκεται στον ίδιο.