Με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης ο ελληνισμός δεν στερήθηκε απλώς μια περιοχή σπουδαίας γεωστρατηγικής σημασίας, ούτε ένα ειδυλλιακό τοπίο για τους εσπερινούς του περιπάτους. Το πάρσιμο της Πόλης στέρησε από τον ελληνισμό τον τόπο όπου:

Ο χριστιανικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός του κενού τάφου. Γεννιέται εκεί όπου όλα φαίνονται χαμένα, κι όμως όλα αρχίζουν. Δεν θεμελιώνεται στη φθορά ούτε στη συμφιλίωση με τον θάνατο, αλλά στη ριζική του διάψευση από τον Χριστό. Δεν είναι πολιτισμός που κοιτά προς τα κάτω, στη γη που ανοίγει, αλλά προς το άδειο μνημείο, όχι ως σημείο απουσίας, αλλά ως μαρτυρία Αναστάσεως, που έγινε πηγή ζωής.